prof. David Assaf
Profesor David Assaf urodził się w Izraelu w 1956 roku. Mieszka w Jerozolimie. Ukończył studia doktorskie na Wydziale Historii Żydowskiej Uniwersytetu w Jerozolimie w roku 1992. W latach 1998–2003, w Centrum Badań Diaspory, kierował zespołem do badań nad historią Żydów polskich. Od roku 1994 prowadzi pracę naukową i dydaktyczną na Uniwersytecie Tel Avivie gdzie obecnie jest kierownikiem Wydziału Historii Żydowskiej. Jest również kierownikiem Instytutu Historii Żydów Polskich i Stosunków Polsko – Izraelskich. W swojej pracy skupia się m.in. na zagadnieniach tradycyjnego społeczeństwa żydowskiego XVIII i XIX wieku na terenach Europy Wschodniej, historii ruchu chasydzkiego, życia codziennego społeczności żydowskiej w Europie Wschodniej. Bada dzieje Żydów na terenie Polski.
Jest autorem kilkudziesięciu prac i publikacji naukowych, m.in.: „Ma sheraiti: Zikhronotav shel Yekhezkel Kotik, Vol. 1" („Co zobaczyłem: Wspomnienia Yekhezkel Kotik", cz.1), "Bratslav: An Annotated Bibliography" publikacja poświęcona rabinowi Nachmanowi z Bracławia, cadykowi chasydów Podola i Ukrainy. Tematem pracy jest jego życie, nauczanie i poglądy, które głosił.

Eli Barbur
Eli Barbur jest pisarzem i dziennikarzem. Urodził się w 1948 r. w Paryżu, ale dzieciństwo i młodość spędził w Warszawie. Po wydarzeniach Marca'68 opuścił Polskę i zamieszkał w Kopenhadze, skąd w 1973 roku wyjechał do Izraela. Mieszka w Tel Awiwie.
W latach 80. był dziennikarzem polskojęzycznego dziennika izraelskiego „NK”. Po transformacji ustrojowej w Polsce w 1989 r. podjął współpracę z mediami polskimi: radiową „Trójką”, Radiem Zet, „Wprost”, „Gazetą Wyborczą”, TVP, TVN 24 i wieloma innymi. Od połowy lat 90. jest stałym korespondentem Radia RMF FM na Bliskim Wschodzie.
Opublikował: powieść „Grupy na wolnym powietrzu” (1995 r.), tom opowiadań „Ten za nim” (1996 r.), zbiór reportaży i wywiadów „Wzgórza krzyku” (1998 r.), powieść „Strefa Ejlat” (2005 r.) oraz wywiad na temat Izraela i Bliskiego Wschodu „Właśnie Izrael” (2006 r.).

Sophia Braun
Sophia Braun urodziła się w 1947 r. w Tarnopolu. W 1957 r. przeprowadziła się do Polski, gdzie we Wrocławiu kontynuowała naukę w Żydowskiej Szkole Shalom Aleichem nr 7. Studia na Wydziale Chemii Uniwersytetu Wrocławskiego przerwały jej wydarzenia Marca'68. Sophia Braun została zmuszona do opuszczenia uczelni, rodziny i emigracji do Izraela. Chemię organiczną ukończyła na Uniwersytecie Hebrajskim w Jerozolimie. Obecnie pracuje w Bibliotece Medycznej na Uniwersytecie w Tel Awiwie.

prof. dr hab. Alina Brodzka-Wald
Prof. dr hab. Alina Brodzka-Wald urodzona w 1929 roku w Warszawie. Literaturoznawca. Jest członkiem Komitetu Nauk o Literaturze PAN i Towarzystwa Naukowego Warszawskiego. Jej specjalnościami są: historia i teoria literatury. Ukończyła polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim. Na drugim roku studiów podjęła pracę w Instytucie Badań Literackich w Warszawie gdzie pracuje do dziś. Zajmuje się literaturą postyczniową oraz literaturą współczesną w kontekstach międzynarodowych. Wypromowała ponad dwudziestu doktorów.

Haim Cohen
Haim Cohen jest koordynatorem, redaktorem naczelnym oraz redaktorem działu recenzji w dwujęzycznym roczniku Gal-Ed. Obecnie pracuje nad ukończeniem pracy doktorskiej o radykalnych środowiskach żydowskich związanych z oświeceniem żydowskim (Haskala) w Galicji pod kierunkiem prof. Samuela Feinera. W pracy naukowej Haim Cohen zajmuje się przede wszystkim historią intelektualistów żydowskich w XIX. wieku, a w szczególności ruchem oświecenia żydowskiego.

prof. Jerzy Eisler
Prof. Jerzy Eisler, urodzony w 1952 r. w Warszawie – polski historyk, znawca najnowszych dziejów Francji oraz historii politycznej PRL, dyrektor Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej w Warszawie, od wielu lat związany z Pracownią Dziejów Polski po 1945 roku w Instytucie Historii PAN. Jego specjalnościami są: najnowsza historia Polski oraz najnowsza historia powszechna. Jerzy Eisler wykłada na Uniwersytecie Warszawskim, jest autorem wielu książek, m.in.: „Od monarchizmu do faszyzmu. Koncepcje polityczno-społeczne prawicy francuskiej 1918–1940”, „Kolaboracja we Francji 1940–1944”, „Marzec 1968. Geneza, przebieg, konsekwencje”, „Zarys dziejów politycznych Polski 1944–1989”, „List 34”, „Grudzień 1970. Geneza, przebieg, konsekwencje”, „Polski rok 1968”.

prof. Moshe Fass
Profesor Moshe Fass, rocznik 1939, Izraelczyk z urodzenia, licencjat uzyskał na kierunku studia biblijne na Uniwersytecie Hebrajskim w Jerozolimie, natomiast dyplom magisterski otrzymał z dziedziny współczesnej żydowskiej historii i edukacji. Studia doktoranckie odbył w Dropsie College w Filadelfii.
W latach 1966-67 realizował projekt edukacyjny na Uniwersytecie Hebrajskim adresowany głównie do studentów z zagranicy. Następnie pracował jako dyrektor Prepatory Program w Hebrew University’s School for Overseas Students (obecnie Rothberg International School) aż do przejścia na emeryturę w 2003 r.

Marcel Łoziński
Marcel Łoziński, urodzony w 1940 r. w Paryżu – reżyser filmowy, dokumentalista. Ukończył studia na Wydziale Reżyserii PWSFTV i T w Łodzi w roku 1971. Nominowany do Oscara w 1994 r. za film dokumentalny "89 mm od Europy". Od 1995 roku członek AMPAS (Amerykańskiej Akademii Filmowej przyznającej Oskary). Jest również pedagogiem - wykładał w Paryskiej Szkole Filmowej FEMIS oraz w Instytucie Kultury Polskiej na Uniwersytecie Warszawskim. Prowadził warsztaty filmu dokumentalnego w Marsylii, a od czterech lat kieruje kursem dokumentalnym w Mistrzowskiej Szkole Reżyserii Filmowej Andrzeja Wajdy. Prowadzi Dragon Forum - międzynarodowe warsztaty filmu dokumentalnego.
W 2006 r. otrzymał Nagrodę Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka za wybitne osiągnięcia w ukazywaniu praw człowieka w filmie, Vitae Valor – nagrodę za całokształt twórczości (Tarnów 2005 r.), nagrodę Andrzej Wajda / Philip Morris Freedom Prize (Berlin 2004 r.), Grand Prix na I Warszawskim Festiwalu Filmów o Tematyce Żydowskiej (2004 r.), Nagrodę Honorową Prowincjonalia (Września 2004 r.), Nagrodę Prezesa Telewizji Polskiej (2004 r.) i Nagrodę Główną Festiwalu Akademia Film (Olomouc 2002 r.).

Kora i Marek Perelsteinowie
Kora Perelstein urodziła się w 1946 roku w Polsce. Trzy lata studiowała w Warszawie etnografię i archeologię. Po emigracji do Izraela w 1968 roku kontynuowała studia archeologii i historii sztuki na Uniwersytecie Hebrajskim. Obecnie pracuje w znanej firmie ubezpieczeniowej Phoenix. Mieszka w Tel Awiwie.

Marek Perelstein urodzony w 1946 roku w Polsce. Ukończył czwarty rok studiów na Wydziale Chemii Łódzkiej Politechniki. Po przyjeździe do Izraela w 1968 r., kontynuował naukę na Politechnice w Haifie, gdzie uzyskał dyplom magisterski. Obecnie mieszka w Tel Awiwie i pracuje jako radca w dziedzinie farmaceutyki przemysłowej.

Marek Rozenbaum
Marek Rozenbaum urodził się w Polsce. W 1968 wyjechał do Izraela gdzie ukończył studia na Wydziale Filmu i Wydziale Prac Społecznych Uniwersytetu w Tel Avivie. W 1988 założył firmę producencką Transfax.
Marek Rozenbaum jest obecnie jednym z najbardziej uznanych i cenionych producentów filmowych w Izraelu. Wyreżyserował dwa filmy, wyprodukował ponad 25. Są wśród nich międzynarodowe koprodukcje wielokrotnie nagradzane na najważniejszych festiwalach filmowych na świecie. Poza filmami fabularnymi, wyprodukował ponad 40 filmów dokumentalnych, 7 spektakli teatralnych dla telewizji izraelskiej i ponad 80 filmów reklamowych i programów telewizyjnych.
Jest przewodniczącym Rady Filmu i Telewizji przy Izraelskim Instytucie Exportu. Od dwóch lat jest również przewodniczącym Izraelskiej Akademii Filmowej. Przez 6 lat był przewodniczącym Izraelskiego Stowarzyszenia Producentów Filmowych i Telewizyjnych, a do dziś zasiada w Radzie tego Stowarzyszenia.
Wśród filmów ostatnio wyprodukowanych (lub współprodukowanych) przez Marka Rozenbauma są m.in.:
“Żyj i stań się” ("Live and Become") z 2005 roku, reż. Radu Mihaileanu (nagroda publiczności na Berlińskim Festiwalu Filmowym, nagroda dla najlepszego filmu i za najlepszy scenariusz na MFF w Kopenhadze), „Blisko domu” („Close To Home”) z 2005 roku, reż. Dalia Hager and Vidi Bilu (nagroda za najlepszy scenariusz na MFF w Jerozolimie), „Or” z 2004 roku, reż. Keren Yedeaya (nagroda Camera d’Or, Grand Prix- Semain de la Critique- na MFF w Cannes, nagroda dla najlepszego filmu na Festiwalu Filmów w Dortmundzie), „Wziąć sobie żonę” („To Take a Wife”) z 2004, reż. Ronit and Shlomi Elkabetz (nagroda krytyków na MFF w Wenecji i na FF w Hamburgu).

Leon Sfard
Leon Sfard urodził się w 1947 roku. Jego ojciec - David Sfard, był żydowskim poetą i pisarzem. Matka - Regina Dreyer-Sfard, profesorem historii i teorii filmu.
Podczas studenckich zamieszek w Marcu’68 roku Leon Sfard reprezentował Wydział Matematyki i Fizyki Studenckiego Komitetu Uniwersytetu Warszawskiego.
Za zaangażowanie i działalność w grupie warszawskich dysydentów (nazwaną później przez władze komunistyczne "komandosami") został aresztowany. Po uwolnieniu w styczniu 1969 r. wraz z rodzicami opuścił Polskę. Studia matematyczne kontynuował na Uniwersytecie Hebrajskim w Jerozolimie i ukończył je z wyróżnieniem. We wczesnych latach 70. zaangażował się w działalność polityczną na rzecz pokoju w Izraelu, a następnie poświęcił się karierze jako specjalista w zakresie informatyki i wysoko rozwiniętych technologii. Pełnił najwyższe stanowiska w wiodących firmach IT w Izraelu.
Leon Sfard ma żonę Annę - profesor metodologii nauczania i dwoje dzieci. Syn Michael jest prawnikiem specjalizującym się w dziedzinie praw obywatelskich, córka Emi jest projektantką form przemysłowych.

Scott Ury
Scott Ury ukończył studia doktorskie na Uniwersytecie Hebrajskim w Jerozolimie, na którym współpracował z prof. Jonathanem Frankelem i prof. Ezrą Mendelsohnem. Obecnie dr Scott Ury jest wykładowcą współczesnej historii Żydów oraz nauk politycznych na wydziale Historii Żydów na Uniwersytecie w Tel Awiwie i zajmuje stanowisko starszego wykładowcy w Instytucie Nauk o Historii Żydów Polskich oraz Stosunków Polsko-Izraelskich. W kręgu zainteresowań badawczych dr. Ury’ego leżą wschodnioeuropejska polityka i historia oraz badanie społeczności i kultury żydowskich na terenach Europy Wschodniej.

Joanna Wiszniewicz
Joanna Wiszniewicz urodziła się w Polsce po wojnie i mieszka tu do dziś. Jest polską Żydówką, polonistką, pracuje w Żydowskim Instytucie Historycznym. Zajmuje się problemem tożsamości polskich Żydów, zwłaszcza pierwszej powojennej generacji. Autorka publikacji: „Z Polski do Izraela. Rozmowy z pokoleniem ’68” (1992 r.) - pięciu wywiadów o emigrowaniu po 1968 roku i konfrontacji polskiej przeszłości z życiem w Izraelu. Wypowiadają się w nich osoby, dla których tamta podróż była wyprawą w dojrzałość, formą wymuszonego wyboru drogi, odpowiadają na pytanie o tożsamość, a także – o własne miejsce. Joanna Wiszniewicz napisała również książkę „A jednak czasem miewam sny”.

Piotr Wojciechowski
Piotr Wojciechowski, rocznik 1938, poznanianin - prozaik, reżyser filmowy, autor książek dla dzieci, publicysta kulturalny. Absolwent dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego oraz reżyserii w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej i Filmowej w Łodzi. W 1978 roku otrzymał nagrodę Fundacji im. Kościelskich. Wojciechowski konsekwentnie posługuje się takimi środkami jak pastisz bądź cytat, świadomie łączy różne stylistyki (np. powieści psychologiczno-obyczajowej i sensacyjno-szpiegowskiej). Swobodnie traktuje przy tym realia historyczno-obyczajowe, tworząc prozę impresyjną, kreującą własny obraz świata. Jest autorem powieści i zbiorów opowiadań (m.in. „Kamienne pszczoły”, 1967 r., „Wysokie pokoje” 1977 r., „Harpunnik otchłani”, 1996 r., „Próba listopada” 2000 r.), książek dla dzieci (m.in. „Lew koloru marchewki” 1971 r., „Czarodzieje pachną klejem” 1976 r., „Jezioro na wyspie” 1979 r., „Wiatr schwytany w lustro” 1984 r.), tłumaczeń własnych publikacji (m.in. niemieckiego i francuskiego przekładu „Czaszki w czaszce” bądź francuskiego „Zdobywców orzechowego tortu”).

Ryszard Wójcik
Ryszard Wójcik urodził się w 1935 roku w Polsce. Jest niezależnym dziennikarzem dokumentalistą. Tworzy "bank pamięci mechanicznej" - od lat rejestruje zdarzenia i postacie za pomocą kamery filmowej i magnetofonu. Zrealizował blisko 100 filmów dokumentalnych. Prowadził w Telewizji Polskiej program "Zatrzymane w kadrze". Głównym tematem zainteresowań Ryszarda Wójcika są nieznani bohaterowie II wojny światowej i losy Żydów - wpisane w polską historię. Ostatnio wydał książkę "Zagubione skarby Hitlera", w której opisuje poszukiwania skarbów ukrytych przez hitlerowców w Polsce, głównie na obszarze Dolnego Śląska. Autor, wraz z żoną Alicją brał udział w opisywanych wyprawach poszukiwawczych.